Rond het begin van de jaren 2000 nam de populariteit van zonnehoeden sterk toe. Tuinders en ontwerpers wilden meer kleurkeuze, langere bloei en nieuwe bloemvormen. Hierdoor begon een intensieve periode van veredeling.
Vroege doorbraken waren onder andere de dubbelbloemige ‘Razzmatazz’ (2003) en de feloranje ‘Art’s Pride’ Orange Meadowbrite™ (2004). Deze cultivars weken duidelijk af van de klassieke soorten zoals ‘Magnus’, ‘Ruby Star’ en ‘White Swan’, maar hadden in het begin ook hun zwakke punten: een kortere levensduur, minder winterhardheid en gevoeligheid voor plantenziekten.
In de jaren daarna werd steeds sterker geselecteerd op betrouwbaarheid en gezondheid. Veredelaars richtten zich zich steeds meer op de algehele groeikracht en prestaties van de plant. Daarbij kwamen eigenschappen centraal te staan zoals een langere bloeiperiode, rijke en aanhoudende bloei, een sterke vaste plantengroei, goede winterhardheid en weerstand tegen ziekten.
Door andere soorten, zoals Echinacea tennesseensis, in te kruisen, verbeterden onder andere de vertakking vanaf de basis en het aantal bloemstelen. Ook kruisingen tussen verschillende soorten droegen bij aan een langere bloeitijd en verbeterde wintervastheid. Zo ontstonden zonnehoeden die niet alleen mooi zijn, maar ook duurzaam en geschikt voor uiteenlopende tuinen.
De Echinacea purpurea kennen wij als de eerst ontdekte plant in Noord-Amerika door Alfred Vogel.
Hybriden worden tegenwoordig vaak via weefselkweek vermeerderd, waardoor ze uniform en betrouwbaar zijn. Toch winnen zaadvermeerderde reeksen zoals ‘Cheyenne Spirit’ en de PowWow-serie aan populariteit. Deze series bloeien vaak al in het eerste jaar en zijn aantrekkelijk voor zowel professionele telers als hobbytuinders.
Dankzij verdere veredelingsinspanningen wordt nu ook geselecteerd op de ideale stand van de bloemblaadjes, met een voorwaartse buiging van ongeveer 15 graden, om de visuele aantrekkingskracht te vergroten. Daarnaast wordt gericht gekweekt op een hogere scheutvorming, wat resulteert in meer bloemen, een langere bloei en een verbeterde winterhardheid.
Hier volgt een overzicht van opvallende zonnehoedvariëteiten die vaak in tuinen worden toegepast. Ze zijn bijzonder qua kleur, vorm of bloeiwijze, maar verschillen van de wilde soorten in betrouwbaarheid en levensduur.
Echinacea purpurea ‘Razzmatazz’
‘Razzmatazz’ is een van de eerste dubbelbloemige zonnehoeden. De pomponachtige bloemharten in magenta-roze tinten worden omringd door neerhangende roze bloemblaadjes. De plant wordt 60–90 cm hoog en bloeit van middenzomer tot laat in het seizoen. Dankzij de stevige stelen is deze compacte vaste plant bijzonder geschikt als snijbloem en voor gebruik in sierborders. Ze gedijt uitstekend in volle zon, is zeer droogtetolerant en vraagt weinig onderhoud.
Echinacea ‘Art’s Pride’ (Orange Meadowbrite™)
Deze cultivar valt op door warme mandarijnoranje bloemblaadjes rond een donkerbruin hart. De bloemvorm buigt sierlijk naar achteren en verschijnt vroeg in de zomer. De plant wordt 60–90 cm hoog, heeft geen ondersteuning nodig en combineert een aangename geur met een langdurige bloei. Ze is zeer geschikt voor toepassing in sierborders, prairietuinen en natuurlijke tuinen.
Echinacea hybrida ‘Cheyenne Spirit’
‘Cheyenne Spirit’ is geliefd vanwege haar levendige kleurenpalet met tinten als scharlaken, oranje, rozerood, crème, paars en geel. Deze zaad vermeerderende mix bloeit vaak al in het eerste jaar en blijft rijk bloeien tot in het najaar. De plant vertakt sterk, heeft een uniforme groeiwijze en is geschikt voor zowel vaste plantenprogramma’s als eenjarig gebruik in perken. Middelgroot en rijkbloeiend presteert ze uitstekend in 15-centimeterpotten en in zonnige borders, waarbij ze weinig water nodig heeft.
Echinacea tennesseensis ‘Rocky Top Hybrid’
Deze cultivar is afkomstig van de zeldzame soort Echinacea tennesseensis en behoudt de kenmerkende smalle, behaarde bladeren die goed aangepast zijn aan droge omstandigheden. De naar voren gebogen straalbloemen verschijnen in een warme rozerode tint van midden in de zomer tot ver in de herfst, op stelen van ongeveer 60 centimeter hoog. Deze cultivar voelt zich thuis in goed doorlatende, kalkrijke bodems en komt uitstekend tot zijn recht in droogtebestendige beplantingen. Hij combineert prachtig met lavendel, siergrassen en Agastache en trekt daarmee volop bestuivers aan.
Hoewel kleurrijke hybriden populair zijn, blijven klassieke purpurea-cultivars zoals ‘Magnus’, ‘Little Magnus’ en ‘Magnus Superior’ bij veel tuinliefhebbers favoriet.
En dat is niet voor niets. Deze soorten zijn sterk, bloeien lang en hebben een mooie, natuurlijke uitstraling. Ze doen het goed in allerlei tuinen en zijn al jarenlang een betrouwbare keuze voor een kleurrijke en levendige border.
Echinacea purpurea ‘Magnus’
‘Magnus’ wordt beschouwd als de klassieke paarse zonnehoed en werd in 1998 uitgeroepen tot Vaste Plant van het Jaar. De cultivar werd ontwikkeld door de Zweedse kweker Magnus Nilsson en op de markt gebracht in 1985. De plant heeft grote, platte bloemen (ongeveer 10 cm in doorsnee) met horizontaal afstaande rood roze tot rozerode bloemblaadjes rondom een opvallende donkeroranjebruine kegel.
De bloei begint in juli en loopt door tot in september. Door de stevige, behaarde stelen en het leerachtige, ruw aanvoelende blad is de plant goed bestand tegen wind en regen. ‘Magnus’ vormt compacte pollen via korte wortelstokken en is matig uitbreidend.
Echinacea purpurea ‘Little Magnus’
‘Little Magnus’ is een compacte variëteit die slechts 40 tot 50 cm hoog wordt, maar verder dezelfde eigenschappen bezit als ‘Magnus’. De bloemen zijn groot (tot 15 cm), met horizontale roze lintbloemen en een donkeroranje bloemhart. De plant is ideaal voor kleine tuinen, potten of als voorste beplanting in borders. Ondanks het formaat behoudt deze cultivar een krachtige bloei en heeft hij dezelfde robuuste groeiwijze en donkergroen blad.
Echinacea purpurea ‘Magnus Superior’
‘Magnus Superior’ is een verbeterde versie van ‘Magnus’, geïntroduceerd in 2010. Deze variëteit heeft intens lavendel roze bloemblaadjes, een rijkere kleur en grotere kegels dan het origineel. De bloemen zijn circa 11 cm breed en staan op stevige stelen tot 110 cm hoog. De plant valt op door zijn uniforme groei en uitbundige bloei van juli tot september.
Net als andere Magnus-cultivars gedijen deze rassen het beste op een zonnige plek in goed doorlatende, voedselrijke grond. Ze zijn droogtetolerant, weinig vatbaar voor ziekten, en vragen weinig onderhoud. Door hun natuurlijke uitstraling en betrouwbaarheid blijven ze geliefd in borders en ecologische beplantingsplannen.
De laatste jaren trekken zonnehoeden met groene of tweekleurige bloemblaadjes steeds meer aandacht in siertuinen. Deze opvallende cultivars combineren bijzondere bloemkleuren met goede tuineigenschappen en zijn vaak sterk vertakt, rijkbloeiend en aantrekkelijk voor bestuivers zoals bijen en vlinders.
Echinacea purpurea ‘Green Twister’
‘Green Twister’ is een krachtige, rechtop groeiende zonnehoed met tweekleurige bloemen. De bloemblaadjes zijn aan de randen frisgroen en verlopen richting het hart naar roze tot karmijnrood. Ze staan horizontaal of hellen licht naar voren, wat de bloem een open en levendig uiterlijk geeft. Het bloemhart is bolvormig en dieporanje tot rood. De plant wordt 90 tot 120 cm hoog, is winterhard tot -34 °C, en bloeit van juli tot september. Dankzij de stevige vertakking en opvallende kleurstelling is ‘Green Twister’ een echte blikvanger in de border.
Echinacea purpurea ‘Green Jewel’
‘Green Jewel’ is een compacte zonnehoed met helder jadegroene tot limegroene bloemblaadjes en een donkergroen bloemhart. De bloemen zijn groot (tot 12 cm), staan iets boven de horizontale lijn en hebben korte, zacht aanvoelende bloemblaadjes met licht opgerolde randen. Deze cultivar is bijzonder vanwege zijn aangename geur – een zeldzaamheid binnen het geslacht Echinacea. ‘Green Jewel’ bloeit van juni tot september, wordt 30 tot 70 cm hoog en is geschikt voor potten, kleine tuinen en zonnige borders.
Echinacea purpurea ‘Green Envy’
‘Green Envy’ is een middelgrote variëteit (60–90 cm) met bloemen die van kleur veranderen naarmate ze ouder worden. De bloemblaadjes zijn bij het openen mintgroen tot limegroen, en krijgen vanuit de basis een roze tot paars roze gloed. Ze zijn breed, met een licht geribbelde textuur, en buigen elegant naar achteren. Het bloemhart verkleurt van groen naar diep paars. Deze cultivar bloeit van eind voorjaar tot in de herfst en staat bekend om zijn dynamische kleurverloop. ‘Green Envy’ is winterhard en trekt volop bestuivers aan.
‘White Swan’ is een klassieke witte zonnehoed en een van de bekendste cultivars van Echinacea purpurea. In tegenstelling tot de traditionele paarse soorten heeft deze variëteit zuiver witte, naar beneden gebogen bloemblaadjes rondom een koperkleurige, kegelvormige bloemkern. Deze verfijnde kleurstelling zorgt voor een elegante en rustige uitstraling in de border, waar ze prachtig contrasteert met kleurrijke planten.
De bloei begint in juni of juli en loopt door tot in september, met een piek in de vroege zomer. De bloemen zijn circa 10 cm breed en verschijnen op stevige, behaarde stelen van 60 tot 100 cm hoog. ‘White Swan’ vormt compacte pollen en is uitstekend winterhard (tot –34 °C). De plant trekt bijen, vlinders en vogels aan, en blijft ook in de winter decoratief dankzij de verdroogde zaadhoofden.
Net als andere purpurea-cultivars is ‘White Swan’ robuust, droogtetolerant en geschikt voor diverse grondsoorten, mits goed doorlatend. Ze vraagt weinig onderhoud en combineert uitstekend met siergrassen, lavendel of andere prairieplanten. Door haar rustige kleur en natuurlijke groeivorm is deze zonnehoed geliefd in cottagetuinen, prairiebeplantingen en als snijbloem.
Hoewel ‘White Swan’ in kleur subtieler is dan veel nieuwere hybriden, blijft ze geliefd vanwege haar betrouwbaarheid, lange bloei en natuurlijke schoonheid – een echte klassieker die de tand des tijds ruimschoots heeft doorstaan.
Echinacea-hybriden en bijzondere cultivars openen een wereld vol kleur en variatie. Ze bieden tuinliefhebbers een breed palet aan vormen en tinten — van klassiek paars tot fel oranje of mysterieus groen.
Toch blijven de natuurlijke soorten, zoals
→ Echinacea purpurea (betrouwbaar, sterk, veelzijdig),
→ Echinacea angustifolia (compact, zachtroze, prairie-achtig) en
→ Echinacea pallida (elegant, hangende bloemblaadjes)
de basis van de Echinacea-familie.
Wie kiest voor een kleurige mix in de tuin, kan de cultivars prachtig combineren met deze sterke, natuurlijke soorten.
De inhoud op deze site is alleen bedoeld voor informatieve doeleinden en is geen vervanging van professioneel medisch advies, diagnose of behandeling. Raadpleeg altijd een zorgverlener bij persoonlijke medische problemen.
