background

A.Vogel Plantenecyclopedie

Ammi visnaga (L.) LAM.

Tandenstokerkruid

Geschiedenis

Ammi visnaga (L.) LAM. Tandenstokerkruid

Tandenstokerkruid stamt oorspronkelijk uit de Nijldelta en werd, zoals in het Papyrus Ebers te lezen is, al in de Egyptische Oudheid therapeutisch gebruikt. In de volksgeneeskunde aldaar werd zij gebruikt tegen urine- en blaasstenen, die op basis van de zich verspreide ziekte bilharziasis nog steeds veel voorkomen. Op de markten in de Oriënt worden nog altijd de gedroogde bloemenschermen, wier stelen als tandenstokers gebruikt worden, te koop aangeboden.
De naam Ammi werd al door Dioskurides voor de plant gebruikt. De naam is afkomstig van het Griekse ammos, dat "zand" betekent en verwijst naar de plaats van de plant. De geslachtsnaam visnaga zou zich uit "bis acutum", dat "dubbel spits" betekent, ontwikkeld hebben. Oude Latijnse namen zijn Cuminum alexandrinum, C. aethiopicum en C. regium (Alexandriaans, Ethiopisch resp. koninklijk karwijzaad). In het hele Midden-Oosten en vaak ook in Europa wordt ook vaak de Arabische naam Khella voor de plant gebruikt.
Lonicerus schreef dat het tandenstokerkruid heet en droog zou zijn en daarom voor "koude gebreken" gebruikt werd. Het zou goed zijn tegen maagpijn en voor de baarmoeder, omdat het urine afdrijft en de tijd van de maand (=menstruatie) bij vrouwen opwekt. De zaden werden vroeger tegen onvruchtbaarheid, urineleiderkrampen en nierstenen - allemaal "koude" ziektes - gebruikt. Deze effecten zijn in hedendaagse onderzoeken bevestigd.

Botanische kenmerken

Ammi visnaga (L.) LAM. Tandenstokerkruid

Aan het een- tot tweejarige kruid ontspringt in het voorjaar een rechtop staande, ronde, gegroefde stengel, die 80 tot 120 cm hoog kan worden. De bladeren zijn ca. 20 cm lang, grijsgroen, vertakt en meervoudig geveerd. De stengel is aan de bovenkant vertakt en licht gebogen. Aan het einde staan de grote bloemschermen, die meestal tot honderd stralen hebben, waarop weer veelbloemige schermen met witte bloempjes staan. De stralen van het scherm zijn bij rijpheid dik en stijf en nestvormig gegroepeerd. De verhoute schermstralen, die een aangename smaak hebben, worden als tandenstoker gebruikt. De kleine, eivormige tot ovale, gladde vruchten vallen bij het drogen in twee vruchtdelen van ca. 2 mm lengte uiteen. Zij hebben een grijsbruine kleur. De bloeiwijze van het tandenstokerkruid lijkt op die van de wortel Daucus carota. Hiervan is de volksnaam kraakbeenwortel afgeleid. In tegenstelling tot de wortelgewassen heeft het tandenstokerkruid volledig gladde zaden. Bovendien is tandenstokerkruid hygrochasisch, d.w.z. dat de schermstralen zich openen bij bevochtigen en zich sluiten bij droogheid. Onze inheemse schermgewassen zijn xerochasisch, d.w.z. dat zij zich openen bij uitdrogen en zich sluiten bij bevochtigen.
De bloeitijd is in juli.

Vindplaats

Ammi visnaga (L.) LAM. Tandenstokerkruid

Het tandenstokerkruid is inheems in het Middellandse Zeegebied en wordt in het bijzonder in Egypte, Marokko en Tunesië geteeld. Er zijn intussen ook grote culturen in Argentinië, Chili, Mexico, het zuiden van de VS en in de staten van de voormalige USSR te vinden.

Verwerking

Ammi visnaga (L.) LAM. Tandenstokerkruid

De vruchten worden kort voordat ze helemaal rijp zijn geoogst, gedroogd en met alcohol gemacereerd. De oertinctuur wordt daarna met de hand op het gewenste verdunningsniveau gepotentieerd.


Latijnse naam

Ammi visnaga

Officiële naam

Engelwortel

Familie

Apiaceae

(= Umbelliferae)

Schermbloemenfamilie

Synoniemen

Archangelica off.

(MOENCH) HOFFMANN

Volksnamen

Borstwortel

Aartsengelwortel

Heilige geestkruid

Grote engelwortel

Hoe zit dat...?

Waarom ontstaan de beste ideeën onder de douche?
’s Morgens sta je op, je neemt een douche en … ineens bedenk je de oplossing voor het probleem waar je gisteren de hele dag over zat te piekeren! Waarom juist op dat moment?

Lees hier waarom!
Gratis Echinaforce Crème bij bestelling > € 20