Ook jonge mensen hebben artrose! Ilse: “Ik ben niet mijn ziekte”

Ik kan meer dan ik denk, zeker op goede dagen

Spieren en gewrichten

Krista van der Horst

Krista van der Horst
WhatsApp je vraag

“Mijn ouders keken raar op: ineens liep ik als een hondje door de kamer. En de trap oplopen? Het lukte niet. Ik was vier jaar, er klopte iets niet. Ze gingen met mij naar de huisarts, die ons doorverwees naar het plaatselijke ziekenhuis. Uiteindelijk kwam ik bij het UMCG terecht en kwam de diagnose: jeugdreuma. Als ik terugdenk aan die tijd, herinner ik mij flarden. Blaren die ik kreeg door de prednison, buiten willen spelen maar enorm moe zijn, de vele onderzoeken. Pijn moet ik ook hebben gehad, maar dat kan ik me niet herinneren. Gelukkig maar.”

Alsof ik 80 ben

“De jeugdreuma werd de kop ingedrukt, maar daarmee was de kous niet af. Ik was een jaar of elf en op vakantie met mijn ouders, toen ik raar ging trekken met mijn been. We dachten dat er niets aan de hand was, maar de MRI-scan vertelde iets anders. Ik bleek artrose te hebben in mijn linkerheup. Oftewel: mijn kraakbeen sleet. Ik had geen flauw idee wat ik kon verwachten - ik was nota bene elf. ”
“Nu weet ik wel wat artrose kan betekenen. Er zijn dagen dat ik mij tachtig voel. En ik voel het aan mijn heup als het gaat regenen of onweren!”
“Ik kan op dit moment niet behandeld worden. Ironisch: om in aanmerking te komen voor een kunstheup, moet ik de leeftijd bereiken zoals ik me nu soms voel. Het is nu gelukkig ook nog niet nodig.”

‘Pas op, zwenkt uit’

“Ik voel me niet ziek, ik voel me geen patiënt. Ik heb het al zo lang, dat ik er mee heb om leren gaan. Sokken aandoen is een uitdaging, totdat je het trucje kent. Met aanpassingen en trucjes kan heel veel. Ik heb gemerkt dat ik het motortje zoveel mogelijk moet laten lopen. Als je een auto niet gebruikt, kraakt ‘ie ook. Zo lang ik doorga - waarbij ik natuurlijk mijn grenzen bewaak - gaat het goed.”

“Ik probeer er zoveel mogelijk het beste van te maken en mijn ding te blijven doen. Bovendien: ik zie er vaak ook wel de lol van in en drijf dan de spot met mijn artrose. Zo heb ik op school met een vriendin een briefje op mijn heup geplakt met ‘pas op, zwenkt uit’. Ik kijk graag naar mijn artrose met een glimlach, in plaats van dat ik ga treuren.”

“Heel vaak dacht ik wel: ik doe dit niet, want ik kan het niet. Tijdens een zeilweekend met Youth-R-Well (onafhankelijke stichting die zich inzet voor jongeren van 16 tot 30 jaar met reuma red.) leerde ik mijn grenzen verleggen en mezelf uitdagen. Wie niet waagt, wie niet wint, zoiets. Ik kan veel meer dan ik denk, ook in het dagelijks leven. Ik zwem, wandel, knutsel en sta fulltime voor de klas op een basisschool.”

Fulltime voor de klas

“Ik vind het een enorme kick om bij kinderen de twinkeling in de ogen te zien van ‘ik snap het’, ‘ik kan het’. En ik ben elke dag van invloed op iemands leven - dat is toch mooi. Kinderen zijn zo onbevangen. Ze kennen geen angst, zeggen wat ze willen zeggen. Heel puur. Iedere dag opnieuw probeer ik er voor de kinderen het beste uit te halen en ze dat te laten doen waar ze gelukkig van worden. Op mijn manier: als een creatieve en enthousiaste juf. Ik word gelukkig van voor de klas staan, ik doe het niet voor niets op dit moment fulltime. Het geeft mij enorm veel energie.”
“Eerlijk is eerlijk, mijn Pabo-diploma was een soort mijlpaal in mijn leven.  Als ik nu terugkijk op mijn  - nog vrij korte, maar toch - leven was dat voor mij één van de meest speciale momenten. Het gaf me vertrouwen in mezelf, dat had ik toch maar even gedaan. Op de opleiding vroegen docenten, klasgenoten en leer-werkbegeleiders zich weleens af: lesgeven en reuma, gaat dat wel samen? Hoe vaker dat werd gezegd, hoe meer ik wilde laten zien dat dit echt wel kan. En dat is gelukt.”

Wat wil ík?

“In het begin dacht ik veel niet te kunnen en liet ik me leiden door wat anderen dachten. In de winkelstraat werd ik nagekeken door mensen, waardoor ik me anders voelde. Er was iets met mij, wat anderen niet hadden. Ik probeerde keer op keer mijn keuzes uit te leggen, mezelf te verantwoorden. Dat is onzin. Waarom moet ik vertellen waarom ik een keer om 10 uur naar bed ga of niet mee ga de kroeg in?
“Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om mezelf te blijven, niet mijn ziekte. Wat kan ik? Wat wil ik? Ik kan vaak meer dan ik denk, zeker op goede dagen. Nu denk ik vaak genoeg: ik ben eigenlijk helemaal niet zo anders, ik ben vrij normaal.”

“Lukt het niet op de ‘gewone’ manier, dan vaak wel met aanpassingen of via andere wegen. Ik probeer zo min mogelijk dingen te laten vanwege mijn artrose. Neem mijn sneakerverzameling. Ik heb schoenen of steunzolen nodig waar demping in zit om bepaalde ‘klappen’ op te vangen met rennen, wandelen of touwtjespringen op het schoolplein. Maar ik wil er wel tof bijlopen natuurlijk! Dat werd de start van mijn sneakerverslaving. Dus ik zoek websites af naar bijzondere sneakers of sneakers met bijzonder kleurtjes. Eén paar is een limited edition en komt uit Amerika, een ander paar komt via Zweden naar Denemarken naar Duitsland en dan uiteindelijk bij mij thuis.”

Lesgeven met artrose

“Leerlingen weten op dit moment niet dat ik artrose heb. Het is niet zo dat ik dit vertel op de eerste schooldag van het jaar. Niet omdat het ze niet aangaat, maar omdat ik vind dat  het niet nodig is. Het is tijdens het lesgeven namelijk geen probleem. Maar zien kinderen dat ik vreemd trek met mijn been of niet rechtloop en ze vragen ernaar, dan leg ik het ze wel uit. Het moet geen issue worden. Dat maak ik er zelf ook niet van.”

Meer reuma...

“Dans alsof er geen morgen is” – Interview Nancy Euverink

Reuma & Voeding: etenswaardigheden

Van plant tot klant. De totstandkoming van A.Vogel Atrosan

Blogster Hetty

Mijn naam is Hetty. Als gezondheidsdeskundige ben ik gespecialiseerd in de relatie tussen lifestyle en gezondheid. Ik ben vaak op TV te zien bij Koffietijd en andere programma’s!

Blogster Barbara

Blogster barbaraHi! Ik schrijf als webredacteur van www.avogel.nl artikelen over de meest uiteenlopende onderwerpen die over gezondheid gaan. Lees je mee?

Blogster Marjolein

Hoi, ik ben Marjolein. En schrijf dagelijks ‘gezond leesvoer’ voor A.Vogel. Ken je bijvoorbeeld de A.Vogel nieuwsbrieven al? Dan ken je mij ook:-)

Laatste wijziging op deze pagina: 14-08-2017

Heeft u een vraag of opmerking na het lezen van dit blog? Stel deze gerust...

U kunt bij ons terecht voor al uw vragen over de uw gezondheid, A.Vogel-producten, de tuinen, of uw bestelling in de webwinkel.

Neem contact met ons op!
Ontdek de Duivelsklauw!

Atrosan tabletten. Traditioneel kruidengeneesmiddel ter verlichting van milde gewrichtspijn en reumatische pijn. Lees voor gebruik de bijsluiter.

Atrosan tabletten
Hoe zit dat...?

Waarom ontstaan de beste ideeën onder de douche?
’s Morgens sta je op, je neemt een douche en … ineens bedenk je de oplossing voor het probleem waar je gisteren de hele dag over zat te piekeren! Waarom juist op dat moment?

Lees hier waarom!

Kracht uit de natuur

De natuur geeft ons alles wat we nodig hebben om onze gezondheid te behouden.

Ontdek de A.Vogel Tuinen!
Gratis Cinuforce neusspray (t.w.v. € 7,97) bij bestelling > € 20

Ontvang elke maand van A.Vogel tips voor een gezonde lifestyle.

tip

Ontvang maandelijks handige tips en weetjes over gezondheid en lifestyle.

Schrijf je nu in >